Aliki Tsikirtzi
·
Ότι αξίζει δεν πονά, δεν πληγώνει, δεν μαχαιρώνει ελπίδες και όνειρα, δεν αιμορραγεί πίσω από κλειστά παράθυρα και δεν θυσιάζει καμιά στιγμή σου στον καιάδα του ψέματος…
Ότι αξίζει δεν απαιτεί, δεν επαιτεί, δεν αμφιβάλει, δεν εξουσιάζει, δεν αναζητά το δίκιο, το σωστό και δεν σε αφήνει να τριγυρίζεις στα μονοπάτια της μοναξιάς…
Ότι αξίζει δεν προσφέρει ψευδαισθήσεις, δεν αναβάλλει, δεν υπερβάλλει, δεν χαμηλώνει το βλέμμα και δεν σε περιορίζει σε μια ζωή στείρα γεμάτη σκούρες αποχρώσεις…
Ότι αξίζει δεν σε κάνει να αισθάνεσαι λίγος, μικρός και να περιπλανιέσαι στα σκοτάδια του μυαλού σου ψάχνοντας για απαντήσεις…
Ότι αξίζει δεν σε απομακρύνει από τον εαυτό σου, δεν κατακρεουργεί τη χαρά σου, δεν ματώνει τα δάκρυα σου, δεν φοβάται να τολμήσει, να γευτεί, να ζήσει…
Ότι αξίζει δεν σου θαμπώνει το βλέμμα αλλά σε οδηγεί αβίαστα μέσα από ένα “γεμάτο” παρόν σε ένα πολύχρωμο μέλλον…
Δέσποινα Παλαμάρη
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λόγος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λόγος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ένα μικρό παιχνίδι, της εικόνας και του λόγου.
Κάθομαι στο πληκτρολόγιο και πατάω τα κουμπιά.
Τι παθαίνω, πως ανάβω
και πως θέλω να τα πω.
Μα δεν ξέρω, δεν γνωρίζω,
να βρω τον σωστό ρυθμό.
Κάθομαι στο πληκτρολόγιο
και πατάω τα κουμπιά.
Την αλήθεια κυνηγάω
και γυρεύω την στιγμή,
Θέλω να την ανταμώσω
και μηνύματα να δώσω,
κι ας μη ξέρω πως και τι.
Ότι η ορθή ζωή επί της Γης, τους Ουρανούς κερδίζει.
Άλφα μου είσαι Κύριε,
είσαι και το Ωμέγα,
Εσύ Είσαι η κάθε ημέρα.
Ο Λόγος Σου, δεν είναι κομφετί,
πολύχρωμο κι ωραίο.
Ο Λόγος Σου, είναι, μάχαιρα δίκοπη,
και προσοχής αξίζει.
Από την μία πλευρά κόβει το θέλημα
και τη Ζωή χαρίζει.
Από την άλλη πλευρά,
το ιατρικό είναι, της δικαιοσύνης.
Ας μη ψευδόμαστε λοιπόν.
Ας μη πολυλογούμε.
Ας μη βωμολοχούμε.
Να μην κατακρίνουμε.
Να μην κολακεύουμε.
Να μη συκοφαντούμε.
Και να μη βλασφημούμε.
Να εργαζόμαστε με σύνεση,
μ' αγάπη να νοιαζόμαστε,
και να υπηρετούμε.
Ότι ο Θεός Αγάπησε
κι έφτιαξε την φύση,
Ανθρώπους να υπηρετήσει.
Ότι η ορθή ζωή επί της Γης,
τους Ουρανούς κερδίζει.
Αναζητώ, διαβάζω και ρωτώ,
να μάθω το δικαίωμα,
και ποιο γεννά καθήκον,
να ζω για πάντα, συν Θεώ,
από την Γη στον Ουρανό,
Τώρα και στους Αιώνες.
ΙόΦ>|<2016
Έργον Επικοινωνία
Βρέθηκε η αιτία της Κρίσης και της κακοδαιμονίας.
Βρέθηκε η αιτία της Κρίσης
και της κακοδαιμονίας.
Πολίτες και Πολιτικοί,
κυνηγούμε το χρήμα,
σε μια επικίνδυνη αλληλοεπίδραση.
Χάθηκε ο πατριωτισμός,
εξέλειπε και η διάθεση παραγωγικής εργασίας.
Τα θέλουμε όλα η τίποτα, τώρα.
Και το τελευταίο;
Το πιο επικίνδυνο;
Μια σημαντική μερίδα πολιτών,
απέχει από την ενεργή και διαρκή
προσφορά στην κοινωνία.
Ας κάνουμε κάτι.
Πάντα υπάρχει λόγος αγώνα για το καλύτερο.
Ιωάννης ό Φίλος
Αύγουστος 2016
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Τόσα και Τόσα μου έχει δώσει, και δεν έχει καταφέρει να χωρέσει στην πίστη μου. Πως μπορεί να πορευτεί μου όταν τον αγνοώ επιθετικά; τ...
-
Ο Κάθε Πιστός κουβαλάει στην Εκκλησία την δική του Πίστη στον Θεό. Ο Θεός δέχεται τους Πιστούς ανεξάρτητα από το μέγεθος της Πίστης. Οι Πι...
-
'Από το κακό που επικρατεί σήμερα, θα βγει μεγάλο καλό. Βλέπω μια ελιά. Το ένα της κλωνάρι έχει ξεραθεί, το άλλο το τρώει η κάμ...
-
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΥ ΖΑΧΑΡΙΟΥ Δημοσιεύτηκε στις 6 Μαΐ 2018 Η Ελληνική κατάληξη «–ισμός» τεχνηέντως και επικινδύνως προσ...
-
Ζυγισε και Αποφασισε Πολλοί περί πολλών εκφέρουμε την άποψη, χωρίς δυστυχώς να έχουμε την γνώση. Ας μελετήσουμε λοιπόν...
-
δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Φίλη και Φίλε, έ χουμε όλοι κάποιες ικανότητες, δεν τις μπλοκάρουμε όμως στο βωμό της κρίσης. Αποδεσμεύουμε τις ...
-
Κυρίες και Κύριοι. Θέλω να δω στο προσκήνιο όλων των Κομμάτων και των Παρατάξεων τους Ικανούς, τους Εργατικούς, τους Δυναμικούς, τους Έντ...
-
Κάτι συμβαίνει στον πλανήτη γη, κάτι δύσκολο που αφορά την Υγεία. Πολλοί λέμε πολλά, οι αδιάβαστοι Έλληνες είμαστε Ειδικοί στα Πάντα. Πρώτ...
-
Άρχοντας ανίδεος… ξύλον απελέκητο. Ποιος είμαι εγώ ο κυνηγός, ο σύζυγος, πατέρας, της μάνας μου ο καλύτερος και αρχηγός της οικογένειας;...
-
Σαν Σήμερα τα γράφαμε "μπουχτισμένοι" από το "σύστημα". Τώρα σας τα θυμίζω, έτσι για θυμόμαστε τα "αυλάκια" ...



