Ιδού Λοιπόν Το Βασανιστικό Ερώτημα.... Που είναι τώρα οι αγωνιστές;

Τι να κάνουμε εμείς ο μικροί;
που ωστόσο ανησυχούμε
και γράφουμε τις ανησυχίες μας καθημερινά,
όταν εκτός από τους βουλευτές,
μας αγνοούν και τόσες άλλες ομάδες;

Κρυβόμαστε όλοι κάτω από ένα Ευρώ,
έτοιμοι να ψηφίσουμε
αγνοώντας τις Ελληνικές Αξίες.

Ιδού Λοιπόν Το Βασανιστικό Ερώτημα....

Αλήθεια; ή Ψέμα; Άσπρο ή Μαύρο; Τίποτα παρά μόνο... Ελληνικά.

Κάποιοι παίζουν παιχνίδια με στόχο τον εγκλωβισμό του Λαού σε αδιέξοδα κομματικά στεγανά.

Προσοχή, κυκλοφορούν, αδέσποτα νέα - fake news (ψευδείς ειδήσεις) - προτροπές μίσους, ιστορίες σκότους, διαλεκτική μεσαίωνα.

Φίλες και Φίλοι, να μην πιαστούμε στον ύπνο και ελάτε να εργαστούμε με το μυαλό. Η ελπίδα είναι μόνο για τους σκεπτόμενους ανθρώπους, διότι αν ‘καταπίνουμε αμάσητο’ ότι μας γράφουν και μας προτρέπουν, δεν θα προοδεύσουμε.

Κάποιοι «ζούνε» με όραμα την καταστροφή των Ελλήνων, αγωνιζόμαστε ώστε να μην γίνει το σχέδιό τους πραγματικότητα.

Ενημερώνουμε ο ένας τους άλλους και συνεργαζόμαστε για τις Ελληνικές Αξίες.
Αριστερά - Κέντρο - Δεξιά δεν έχει σημασία, όσο η Ελλάδα μας παιδιά και η Ελευθερία.

Ο Μέσος Πολίτης αρνείται να συζητήσει λογικά, αδικαιολόγητα επιλέγει την «βία».

Τερματίσαμε τις Αντοχές μας, Κυρίες και Κύριοι. Θα μιλήσουμε άνετα, έτσι πως σκεφτόμαστε. Πιστεύουμε πώς δεν έχουμε την πολυτέλεια χρόνου. Τα Ήθη ευτελίζονται και οι Αξίες χάνουν την δύναμή τους. Έλληνες, κινδυνεύουμε από τους Εχθρούς Εντός των Συνόρων.

Ελληνική πτήση προς το Χάος. 

Το Νεοελληνικό όνειρο είναι

η "γεμάτη κοιλιά";

Ήθη και Αξίες έχουν Ξεπουληθεί

στον βωμό της καλοπέρασης.

Ως Λαός είμαστε σε περιδίνηση, 

χωρίς ελπίδα εξόδου!;

Τα κατώτερα συναισθήματα, οργής και πόνου,

έχουν καπελώσει την διαδικασία σκέψης,

έχουν τιθασεύσει την  παραγωγή ιδεών.

Ο Μέσος Πολίτης αρνείται να συζητήσει «λογικά», 

αδικαιολόγητα επιλέγει την «βία».

Ο Πραγματικός Έλληνας, έχει αίσθηση καθήκοντος και δύσκολα εγκαταλείπει Αρετές και Αξίες.

Στον Έλληνα - ουσιαστικά λέμε - δεν αρμόζει η υποχώρηση από τον αγώνα. Ο Πραγματικός Έλληνας - κατά την γνώμη μας - έχει αίσθηση καθήκοντος και δύσκολα εγκαταλείπει Αρετές και Αξίες.

Χρυσός κανόνας, εάν θέλουμε να γνωρίσουμε την Αλήθεια, είναι η αμφισβήτηση των πάντων, και η αναζήτηση της αλήθειας μέσω της ενημέρωσης.

Να ενημερωθούμε λοιπόν για να γνωρίσουμε. έτσι θα προσεγγίσουμε και την Αλήθεια.
Η Ελλάδα, για να την Υπερασπιστούμε μας θέλει Ενημερωμένους. Τι είναι Αυτό που μας συμφιλιώνει;

• Η Διάθεσή μας και ο Αγώνας μας, να είμαστε σώφρονες, συνετοί, μετρημένοι.
• Η Απόφασή μας και η Στόχευση, να είμαστε αυτοσυγκρατημένοι και ψύχραιμοι.
• Η Διάκρισή μας και η Ευαισθησία, ώστε να είμαστε δίκαιοι και φίλοι της ώριμης* ελευθερίας.
• Τέλος η Ελπίδα μας και η Συνεργασία μας, ώστε με μοχλό την παιδεία και την μεθοδευμένη πρόοδο ή ανάπτυξη, να εξασφαλίσουμε το καλύτερο μέλλον τόσο για την Ελλάδα όσο και για τους Έλληνες.

*Σε αντίθεση με τη ασύδοτη ελευθερία, που καταντάει τυραννία και όνειδος κάθε πολιτισμού.

Ο Χοσέ Μουχίκα που είχε τον τίτλο του «φτωχότερου προέδρου στον κόσμο.

Πέθανε ο πιο φτωχός και ανθρώπινος πρόεδρος στον κόσμο.

Εφηύραμε ένα βουνό περιττών αναγκών.

Είμαστε υποχρεωμένοι να αγοράζουμε διαρκώς, να πετάμε πράγματα… Τις ζωές μας σπαταλάμε. Όταν εγώ αγοράζω κάτι ή όταν αγοράζετε κάτι εσείς, δεν πληρώνουμε με χρήματα. Πληρώνουμε με τον χρόνο που ξοδέψαμε από τη ζωή μας για βγάλουμε αυτά τα χρήματα.

Η διαφορά είναι ότι δεν μπορείς να αγοράσεις ζωή. Η ζωή απλά περνάει και φεύγει. Και είναι τρομερό να ξοδέψεις τη ζωή σου, χάνοντας την ελευθερία σου». ( Σεπτέμβριος 2015)

Ο Χοσέ Μουχίκα που είχε τον τίτλο του «φτωχότερου προέδρου στον κόσμο «, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών.

Τα κουλουβάχατα έγιναν, κι εμείς φταίμε για όλα.

Όπου οι γονείς αφήσαμε, παιδιά σε ξένα χέρια,
γιατί αποφασίσαμε να κάνουνε καριέρα,
να μη παραπονούμαστε που χάσαμε την μπάλα
και τα παιδιά μας γίνανε, άναρχες ομάδες.

Δάσκαλοι που πατήσανε του όρκου τους τα λόγια,
κι αντί για γράμματα – μαθήματα κάνανε καθοδήγηση,
παιδιών στην ευκολία, μας έκαψαν τη «γούνα» μας
και τα παιδιά μας  έχασαν ιδανικά κι αξίες.

Γιαγιάδες που απαξίωσαν να λένε παραμύθια
και τα εγγόνια μεγαλώσανε με Μπόμπ τον σφουγγαράκι,

τώρα αυτά γυρεύουνε να αλλάζουνε το σχήμα,
σαν τα καρτούν σε σίριαλ που όλο μορφές αλλάζουν.

Νέοι και νέες αγοράζουν διπλώματα αράδα,
τρέχουν και σακατεύονται, και κάποιοι απ' αυτούς πεθαίνουν.
Νέες και Νέοι «ξενέρωτοι» το φλερτ δεν το γνωρίζουν,
βιάζονται και παντρεύονται, κοιμούνται και χωρίζουν,
γιατί «κορμιά» ονειρεύονται, ψυχές δεν λογαριάζουν.

Δεν έχω άλλα να σας πω, δεν ξέρω τι να γράψω,
μια ή δυο ευχές θα ευχηθώ,
Θεέ μου βάλε μας μυαλό, ν' αλλάξουμε πορεία,
να εργαστούμε αληθινά, να αλλάξουμε τα πράγματα,
να βρούμε πάλι τη χαρά, να νιώσουμε ευτυχία.

Ιωάννης ό Φίλος, "Averta" 2017

Δεν πουλώ τη συνείδηση μου. Δεν με αγοράζουν οι υποσχέσεις.

Ότι και να μου πείτε, ματαιοπονείτε,

άκρη δεν θα βρείτε.

Η συνείδηση μου δεν πωλείται,

καθώς είναι Ελληνική.

Φρούδες ελπίδες κι ονειρεμένες υποσχέσεις,

δεν γουστάρω ν’ αγοράσω,

μου αρέσουν οι προκλήσεις,

για επιμονή σε αγώνα.

Θέλω ελεύθερος να ζήσω,

με επιλογή παιδείας,

συνέχεια της Ιστορίας,

της Αλήθεια, της Αξίας

και επιλογή Θρησκείας.

ΙόΦ>|<2016 

Όποτε η Ελλάδα πέτυχε, της οικογένειας ο θεσμός, είχε μεγάλη αξία.

Λοιπόν σας στέλνω Φίλοι μου,

μ' ευχές την καλημέρα.

Να είμαστε όλοι μια χαρά,

με διάθεση για αγώνα.

<> 

Όσοι από μας, είμαστε γονείς,

ας έχουμε τον Νου μας.

Με τα παιδιά μας μια "γροθιά",

για μια Ελλάδα Νέα.

<> 

Η συνταγή είναι απλή,

σχέδιο, δύναμη, παλμός,

διάθεση για εργασία,

για ότι είναι Ελληνικό

σε ήθος και αξία.

<> 

Όποτε η Ελλάδα πέτυχε,

της οικογένειας ο θεσμός,

είχε μεγάλη αξία.

Μέντορες είχαν τα παιδιά,

γιαγιάδες και παππούδες.

Και γονείς αγωνιστές,

με πάθος για τη Νίκη.

<> 

Φίλες και Φίλοι μου,

πάμε μπροστά.

Ας είμαστε προσεκτικοί

κι ας κάνουμε ότι πρέπει.

Ιωάννης ό Φίλος

Νοέμβριος 2016

ΛόΓΙΑ και ΠΡάΞΕΙΣ

Όταν τα λόγια είναι εύκολα,

οι πράξεις δυσκολεύουν,

τα λόγια τ' ασυλόγιστα,

τον κόσμο κοροϊδεύουν.

Δίνω βάση στην αλήθεια,

θέλω ήθος, ζητώ αξία,

και ζωή με υπεραξία,

τέλος πια στην κοροϊδία.

Θέλω Ελλάδα με Ελπίδα,

με ειρήνη, μονιασμένη,

ότι έγινε, έχει γίνει,

όλοι αντάμα κι ενωμένοι,

για πατρίδα δοξασμένη.

ΙόΦ. 2016 Θεσσαλονίκη.

Έργον Επικοινωνία

Πορεία είναι Ζωή κι ο Άνθρωπος "διαβάτης", κι ότι διαβαίνει έχει αρχή, αποστολή και τέλος.

Η Ζωή δεν είναι εύκολη,

εάν θέλεις να τη ζήσεις,

πολύ συχνά χρειάζεται

γρήγορες αποφάσεις.

Πορεία είναι Ζωή

κι ο Άνθρωπος "διαβάτης",

κι ότι διαβαίνει έχει αρχή,

αποστολή και τέλος.

Χιλιάδες στάσεις στη Ζωή,

τραχύς είναι ο δρόμος,

κάποιες είναι για ανάπαυση,

άλλες για κάποια γνώμη,

πάρα πολλές σκανδαλισμού,

πολλές πισωγυρίσματος,

της αμαρτίας κάμποσες,

στάσεις απελπισίας,

στάσεις πριν από το άγνωστο,

στάσεις για κάποιες σχέσεις,

στάσεις λόγω ασθένειας,

στάσεις για θεραπεία,

στάσεις για κάποιες αλλαγές

στον τρόπο της Πορείας.

Απ' όλες τις "Στάσεις" στη 'Ζωή'

που έχουν μεγάλη Αξία,

είναι αυτή, των αποφάσεων

με κάθε αφορμή κι αιτία.

Και στο μεγάλο ερώτημα:

Με τον Θεό; Ή δίχως Θεό;

Επιλογή δεν έχει!

Με τον Θεό καταφανώς,

με Πίστη και με Αγάπη.

Ιωάννης ό Φίλος έγραψε,

για φίλους που γνωρίζει,

που ξέρουν καλά την προσευχή

κι ότι αυτή αξίζει.

Αύγουστος 2016

Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης

Έργον Επικοινωνία

Τελικά. Ποιοι είμαστε πραγματικά;

Ποιοι είμαστε;

Ας κρατήσουμε ότι μας χάρισε ο Θεός, ας αναγνωρίσουμε την αξία μας.

Από τον θησαυρό μας, χαρίζουμε δεξιά κι αριστερά. Πολλοί περιμένουν μια θερμή ματιά, μια καλή κουβέντα, ένα χάδι. Δώσε για να λάβεις.

Ο καθρέπτης σου δεν είναι ειλικρινής απέναντί σου, σου δείχνει αυτό που θέλεις κι όχι αυτό που είσαι. Ο άνθρωπος, απέναντι σου, είναι ο πραγματικός καθρέπτης σου.  Ο καθρέπτης της ψυχής σου.

Δεν είμαστε ότι νομίζουμε.
Δεν είμαστε ότι δείχνουμε.
Δεν είμαστε ότι φαίνεται.
Είμαστε ότι χαρίζουμε.
Χαρίζουμε καλοσύνη; Χαρίζουμε κακία; Χαρίζουμε αδιαφορία;
Χαρίζουμε λάσπη; Χαρίζουμε συγχώρηση; Χαρίζουμε αγάπη;

Τελικά. Ποιοι είμαστε πραγματικά;

http://yannnis.blogspot.gr/