Ένδυμα Πολύτιμο η Ειρήνη, ως Ουσία, για να γνωρίσει η Ελλάς, νέα Τιμή κι Αξία.

Οι Έλληνες στη «φύτρα» τους, έχουν πολλές δυνάμεις,
και δεν το ξέρουμε θαρρώ, τις έχουμε θαμμένες.
Μας έδωσαν την άνεση και κάποια ευρώ για λίγο,
κι αντί να στήσουμε «δουλειές», τα φάγαμε έτσι σκόρπια.

Τους Έλληνες τους πρόδωσαν, όλες οι ιδεολογίες.
Αριστεροί ή Δεξιοί και οι άλλες αποχρώσεις,
τη χώρα μας ξεχάσαμε, τα ήθη και τις αξίες.
Και τώρα «βολοδέρνουμε» μ’ αλλοδαπές συνήθειες.

Καιρός να λογικέψουμε τους Έλληνες τριγύρω.
Να ανοίξουν τα βιβλία μας, όλοι να τα διαβάσουν.
Να μάθουν οι νεοέλληνες, ποιοι είμαστε στ’ αλήθεια.
Ότι ηρωικές οι ρίζες μας αιτούνται νέους αγώνες.

Αγώνες για τη Λευτεριά, όχι μόνο στη τσέπη,
ν’ αγωνιστούμε για το μέλλον μας και την κυριαρχία.
Τα σώματά μας να ορίζουμε, άφοβα να μιλούμε,
ελεύθεροι να πιστεύουμε και να δημιουργούμε.

Η Ελλάδα είναι αυτάρκης στις σοδειές, όταν δεν σπαταλούμε.
Το υπέδαφός της είναι θησαυρός, σε μέταλλα, υδρογονάνθρακες,
και χίλια δυο απ’ ορυκτά πολύτιμα στον κόσμο.
Μα είναι εχθρός ανίκητος, ό διχασμός των πολιτών, ιστορικό σαράκι.

Ανάγκη είναι Φίλοι μου, οι χριστιανοί και οι άλλοι,
να ζήσουμε ειρηνικά, όπως ο Θεός μας Θέλει.
Ένδυμα Πολύτιμο η Ειρήνη, ως Ουσία,
για να γνωρίσει η Ελλάς, νέα Τιμή κι Αξία.

Έλληνες να μονιάσουμε και να συνεργαστούμε,
μ’ ελπίδα να σχεδιάσουμε, δυναμικά να ζούμε.
Στο εξής σκεφτόμαστε, Ελληνικά και μόνον,
σαν του Οδυσσέα το μυαλό και του Ηρακλή την αρετή,
υπέρ Ελλάδος δηλαδή, με ήθη και αξίες.

Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης, «Αβέρτα» 2017

Δακρύζω, για το άθλημα του διχασμού.

​

Δεν μπορώ παρά να δακρύζω,

όχι βέβαια λόγω της αδυναμίας των κυβερνήσεων,

ούτε λόγω της ατολμίας των ικανών πολιτικών,

να διαχωρίσουν την θέση τους,

από το λασπώδες περιβάλλον συνύπαρξης.

Δακρύζω, γιατί ενώ είμαστε τόσο κοντά στον όλεθρο,

δεν συναινούμε σε συνεργασίες, αλλά ασκούμε με συνέπεια,

το άθλημα του διχασμού, κατηγορώντας η μία ομάδα τις άλλες.

Μια Χώρα που Βυθίζεται και Ανέχεται, αντί για ουσιαστικές προτάσεις,

τις μπουρδολογίες των πολιτικών.

Ν’ αλλάξουμε τον κόσμο με συνεργασία. Όχι στον διχασμό, όχι την αδικία.

Χίλια, χίλια και άλλα χίλια, θα μπορούσανε να γίνουν
αν θα βρίσκαμε τον τρόπο, μιας νέας συνεργασίας.

Κι όμως όλα έχουν κολλήσει, κι ένα τέλμα γύρο-γύρο,
της διχόνοιας το ζιζάνιο, κάποιοι καλά φροντίζουν.

Αναρωτιέμαι Φίλοι, Τι συμβαίνει;

Κι επαγγελματίες σοβαροί,
δημόσιοι υπάλληλοι
και υπάλληλοι ιδιωτικοί,

νοικοκυρές στα σπίτια τους,
και συνταξιούχοι

-γυναίκες κι άνδρες –
αλλά και οι νεολαίοι,
να γράφουν και να αναπλάθουν,
των κομμάτων τις πομπές.

Τίποτα καλύτερο, δεν έχουν πια να κάνουν;

Τίποτα το χρήσιμο, το ωραίο, το ψυχαγωγικό;
Καθόμαστε και βρίζουμε ή δικαιολογούμε,
αυτούς που δεν μας νοιάζονται

και την «δουλειά» τους κάνουν.

Ο Τσίπρας,  Μητσοτάκης,
Μιχαλολίακος, Κουτσούμπας,
Γεννηματά, Λεβέντης, Θεοδωράκης.

Να σκεφτούμε κάτι χρήσιμο,
κάτι ωφέλιμο για τους πολλούς,
για ειρήνη και για αγάπη.

Ν’ αλλάξουμε τον κόσμο με συνεργασία.
Όχι στον διχασμό, όχι την αδικία.

Άγνωστος Πατριώτης 

 

Τι είναι αυτό που κάνει τους πολιτικούς μας, να είναι βέβαιοι, πως το κάθε κόμμα μόνο του μπορεί να δώσει τις λύσεις;

όποιος δεν συμφωνεί μαζί σου,
γιατί πρέπει να είναι εχθρός σου;

Κόκκινοι, Πράσινοι, Ροζ, Κίτρινοι, Πορτοκαλιοί και Μπλε. ΦΤΑΝΕΙ!!!!!!

Ποια Κρίση, Φίλες και Φίλοι μου; Και τι είναι αυτό που κάνει τους πολιτικούς μας, να είναι βέβαιοι, πως το κάθε κόμμα μόνο του μπορεί να δώσει τις λύσεις;
Γιατί επιτέλους δεν κάνουν μια σύμπραξη, όλοι μαζί, και αφού επιστρέψουμε στην κανονικότητα ας ασχοληθούν μα ότι τους χωρίζει.

ΜΙΑ ΛΥΣΗ ....... για τους ΕΛΛΗΝΕΣ και την ΕΛΛΑΔΑ.